Κάθε πρόσωπο που τραυλίζει είναι μοναδικό αλλά και το βίωμα του τραυλισμού κάθε προσώπου είναι μοναδικό. Περιλαμβάνει ένα ευρύ φάσμα εμπειριών, σημαντικών προκλήσεων αλλά και ικανοτήτων, που αναδεικνύονται μέσα από αυτές.
Το στόμα κολλάει γιατί έχει την οργανική προδιάθεση να κολλάει. Η αυτόματη αρνητική σκέψη “θα με κοροϊδέψουν” ενεργοποιείται με τη συνειδητοποίηση του κολλήματος και συνοδεύεται από φόβο για τα σχόλια των ακροατών. Το σώμα σφίγγεται και η επικοινωνία διακόπτεται μέχρι να βρεθεί μια άλλη λέξη να αντικαταστήσει αυτή που δεν βγαίνει. Η λέξη-αντικαταστάτης βρίσκεται και η κατάσταση “σώζεται” προσωρινά.
Η λύση είναι αναποτελεσματική δεδομένης της αλλαγής του νοήματος της πρότασης και του νέου κολλήματος που προβλέπεται να συμβεί, του φόβου που καραδοκεί στην αρχή της επόμενης πρότασης. Καταλήγει συχνά στο να λέγονται άλλα ή λίγα και στη μειωμένη συμμετοχή, σε μια προσπάθεια άμυνας, προστασίας του εαυτού από ένα περιβάλλον όπου ο τραυλισμός διακωμωδείται ή θεωρείται “ελάττωμα” που πρέπει να διορθωθεί. Προσπάθεια καθημερινής επιβίωσης σε μια κοινωνία όπου η προσπάθεια συμπερίληψης συχνά εδράζεται στον οίκτο και σε ένα κράτος που αποκλείει με την αναχρονιστική νομοθεσία του τα πρόσωπα που τραυλίζουν από πολλά επαγγέλματα.
Το στόμα κολλάει γιατί έχει την οργανική προδιάθεση να κολλάει. Η αυτόματη αρνητική σκέψη “θα με κοροϊδέψουν” ξεθωριάζει στη σκέψη “αυτός είναι ο δικός μου ιδιαίτερος τρόπος ομιλίας” και στον αναλογισμό της ευθύνης του συνομιλητή στην επικοινωνία. Το σώμα παραμένει χαλαρό και το στόμα τραυλίζει ελεύθερα τη λέξη. Η επικοινωνία εξυπηρετείται με τραυλισμό και χωρίς τραυλισμό.
Η ανοιχτή, απευαισθητοποιημένη στάση μετακινεί τον μεγεθυντικό φακό στις δυνάμεις και στις ικανότητες που το πρόσωπο που τραυλίζει ενεργοποιεί στην καθημερινή του επικοινωνία: εκτίμηση της ιδιαίτερης αξίας του λόγου, ενεργή ακρόαση, ενσυναίσθηση, θέληση, επιμονή, μεταξύ άλλων. Η ανοιχτή στάση εκπαιδεύει το περιβάλλον και τοποθετείται δυναμικά απέναντι στα στερεότυπα και τις κοινωνικές προκαταλήψεις. Απελευθερώνει το πρόσωπο που τραυλίζει και κατ’ επέκταση το περιβάλλον του, να μετακινηθεί από τον έναν πόλο στον άλλο, από τη βίωση του τραυλισμού σαν αναπηρία, διαταραχή, πρόβλημα, στη βίωσή του σαν πρόκληση, ενδυνάμωση, διαφορετικότητα, δικαίωμα.
Δυσκολία; Αναπηρία; Διαταραχή; Δύναμη; Πρόκληση; Διαφορετικότητα; Όπως κι αν βιώνεις τον τραυλισμό, ο τραυλισμός είναι το πιο δικό σου δικαίωμα.
Πηγή: Το πλήρες άρθρο δημοσιεύτηκε στον ιστότοπο ygeia mou στις 22 Οκτωβρίου, 2025.